การถ่ายภาพอยู่ในกลุ่มวิจิตรศิลป์หรือไม่

การถ่ายภาพ

การถ่ายภาพอยู่ในกลุ่มวิจิตรศิลป์หรือไม่ วิจิตรศิลป์เป็นศิลปะทัศนศิลป์รูปแบบหนึ่ง ซึ่งมุ่งหมายให้ได้รับความชื่นชมจากเนื้อหาที่สร้างสรรค์และมีวิสัยทัศน์ การถ่ายภาพได้พัฒนาขึ้นตลอดหลายปีที่ผ่านมา และมีการเปลี่ยนแปลงในวิธีที่เราชื่นชมในรูปแบบศิลปะ

สาขาการถ่ายภาพได้ขยายออกไปอย่างมาก และในสังคมปัจจุบัน สิ่งใดก็ตามที่มีจุดประสงค์ทางศิลปะอยู่เบื้องหลัง ไม่ว่าจะเป็นการถ่ายภาพนามธรรม ภาพบุคคล หรือทิวทัศน์ จะถือเป็นศิลปะแบบวิจิตรศิลป์ การอภิปรายว่าการถ่ายภาพควรถือเป็น ‘วิจิตรศิลป์’ หรือไม่เป็นหัวข้อที่มีการถกเถียงกันมานานหลายร้อยปี ทั้งสองฝ่ายมีข้อโต้แย้งที่หนักแน่นเช่นนี้ และสิ่งสำคัญคือต้องตระหนักถึงปัจจัยเหล่านี้ทั้งหมดเมื่อสร้างความคิดเห็น

การถ่ายภาพอยู่ในกลุ่มวิจิตรศิลป์หรือไม่ เราไปหาคำตอบกันค่ะ

4 - การถ่ายภาพอยู่ในกลุ่มวิจิตรศิลป์หรือไม่

Joseph Pennell เป็นนักวาดภาพประกอบและนักเขียนชาวอเมริกัน ซึ่งใช้เวลาส่วนใหญ่ในการศึกษาวิธีการวาดภาพสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิมในยุโรป ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ต่างประเทศ เขาได้สร้างชื่อเสียงระดับนานาชาติให้กับตัวเองในฐานะบุคคลที่ได้รับการยกย่องอย่างสูงในโลกของวิจิตรศิลป์ โจเซฟ เพนเนลล์มีอคติอย่างยิ่งและมีความคิดเห็นที่ไม่เอื้ออำนวยต่อการถ่ายภาพ ในปีพ.ศ. 2440

เพนเนลล์ได้เขียนข้อความที่ตัดตอนมาในหัวข้อ “การถ่ายภาพเป็นงานวิจิตรศิลป์หรือไม่” ในข้อความที่ตัดตอนมานี้ เขาได้ให้เหตุผลหลายประการว่าทำไมการถ่ายภาพจึงไม่ใช่งานวิจิตรศิลป์ มีอคติอย่างมากต่อการถ่ายภาพ ซึ่งได้รับการสนับสนุนในข้อความ เพนเนลล์พูดถึงการขาดทักษะที่จำเป็นในการถ่ายภาพ เนื่องจากเป็น “เพียงกลไกและ จำเป็นต้องมีการฝึกอบรม ที่ศิลปะต้องใช้”

เพื่อดำเนินการต่อ เพนเนลแย้งว่าการถ่ายภาพไม่ควรถูกพิจารณาว่าเป็นค่าปรับ ศิลปะเพราะมันง่ายเกินไป เขาเปรียบเทียบการถ่ายภาพกับงานอดิเรกง่ายๆ โดยกล่าวว่า “การถ่ายภาพคือความสนุกและผ่อนคลาย” ภาพวาดและการถ่ายภาพแบบดั้งเดิมเป็นศิลปะสองรูปแบบที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะเปรียบเทียบกันอย่างแท้จริงเมื่อโต้เถียงกันในเรื่องสิ่งที่ทำให้บางสิ่งบางอย่างเป็น ‘วิจิตรศิลป์’

ตลอดการอ่าน เขาได้แสดงความเชื่ออย่างต่อเนื่องว่าศิลปินมีคุณสมบัติและได้รับการฝึกฝนมามากกว่าช่างภาพ และด้วยเหตุนี้จึงเหนือกว่า เขาตัดสินช่างภาพและเยาะเย้ยพวกเขา โดยบอกว่าเป็นเรื่องตลกที่ “ทิเชียน, เวลาสเกกซ์ และแรมแบรนดท์ จริงๆ แล้ว”

ศิลปะการถ่ายภาพ คือการถ่ายภาพสภาพแวดล้อมของเราให้สมจริง ต่างจากภาพวาด กล้องมีความสามารถในการมองเห็นทุกสิ่งและจับภาพช่วงเวลาที่เฉพาะเจาะจง ซึ่งอาจไม่มีใครสังเกตเห็นในชีวิตประจำวันของเรา พวกมันเป็นเครื่องจักรที่มีความสามารถในการสร้างข้อเท็จจริงที่เป็นสารคดี ในทำนองเดียวกันกับวิธีการที่มีเครื่องจักรสำหรับผลิตพรมและเครื่องจักรสำหรับผลิตเสื้อ กล้องคือเครื่องจักรที่ประดิษฐ์ขึ้นเพื่อสร้างภาพ ด้วยเหตุนี้ Pennell จึงตั้งคำถามว่าเหตุใดการถ่ายภาพจึงถือเป็นรูปแบบศิลปะ หากการถ่ายภาพเป็นกระบวนการอัตโนมัติที่ต้องอาศัยเครื่องจักรและสารเคมี แล้วทำไมถึงเป็นศิลปะ? “ผู้ชายที่ขายมาการีนเป็นเนย ชอล์คและน้ำแทนนม ทำแบบเดียวกัน และทำให้ตัวเองต้องรับผิดทางกฎหมายด้วยการทำแบบนั้น” ชัดเจนจากข้อความที่ตัดตอนมาของโจเซฟ เพนเนลล์ว่าการถ่ายภาพไม่ใช่รูปแบบของ ‘ วิจิตรศิลป์’ วิจิตรศิลป์มักเกี่ยวข้องกับเรื่องราวและมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เกิดอารมณ์บางอย่างจากผู้ชม ฉันเห็นด้วยกับ Pennell ว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะถ่ายภาพที่ประกอบขึ้นอย่างสวยงามแล้วเรียกว่าวิจิตรศิลป์ เพื่อให้ภาพได้รับการพิจารณาว่าเป็นงานศิลปะต้องได้รับการออกแบบโดยมีเจตนาที่จะสะท้อนกับผู้ชมและบังคับให้ผู้ชมรับรู้เรื่องที่แตกต่างกัน

o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o

อ่านเพิ่มเติม ได้ที่ ศิลปะการถ่ายภาพ

o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o

เครดิต สมัครเว็บตรง